ประเทศอินโดนีเซีย

ประวัติประเทศอินโดนีเซีย

ชื่อทางการ             : สาธารณรัฐอินโดนีเซีย (Republic of Indonesia)

เมืองหลวง              : จาการ์ตา (Jakarta)

ศาสนาประจำชาติ   : ศาสนาอิสลาม

ดอกไม้ประจำชาติ   : กล้วยไม้ราตรี (Moon Orchid)

วันชาติ                   : 17 สิงหาคม

วันที่เป็นสมาชิกอาเซียน : 8 สิงหาคม พ.ศ.2510 (สมาชิกก่อตั้ง)

ภาษาประจำชาติ     : ภาษาอินโดนีเซีย (Bahasa Indonesia)

ภาษาราชการ         : ภาษาอินโดนีเซีย (Bahasa Indonesia)

ลักษณะทางภูมิศาสตร์

          อินโดนีเซียมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 5,070,606 ตารางกิโลเมตรแบ่งเป็นพื้นที่ทางบก 1,904,443 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ทางทะเล 3,166,163 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศ

          ทิศเหนือ        ติดกับทะเลจีนใต้และมหาสมุทรแปซิฟิก

          ทิศตะวันตกเฉียงใต้    ติดกับมหาสมุทรอินเดีย

          ทิศตะวันออก ติดกับติมอร์ – เลสเต และปาปัวนิวกินี

          ทิศใต้            ติดกับทะเลติมอร์

          อินโดนีเซียเป็นประเทศที่มีหมู่เกาะมากที่สุดในโลกประมาณ 17,508 เกาะ แบ่งพื้นที่เป็น 4 ส่วนคือ หมู่เกาะซุนดาใหญ่ หมู่เกาะซุนดาน้อย หมู่เกาะมาลุกุ และอีเรียนจายา

ภูมิอากาศ

          อินโดนีเซียอยู่ในเขตร้อนชื้นแบบศูนย์สูตร มี 2 ฤดู คือ ฤดูแล้ง (พฤษภาคม – ตุลาคม) และฤดูฝน (พฤศจิกายน – เมษายน)

ประชากร

          มีประชากรประมาณ 245 ล้านคน ประชากรมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ ที่มีมากที่สุดคือ จาวา รองลงมาคือ ซุนดา มาดู มาเลย์ และยังมีชนชาติพื้นเมืองอื่นๆ ที่กระจายกันอยู่ตามเกาะต่างๆ

        

การเมืองการปกครอง

          อินโดนีเซียปกครองระบอบสาธารณรัฐแบบประชาธิปไตย มีประธานาธิบดีเป็นประมุขและหัวหน้าฝ่ายบริหาร รวมทั้งเป็นผู้บัญชาการเหล่าทัพ โดยมีวาระการบริหารงาน 5 ปี และอยู่ในตำแหน่งติดต่อกันได้ไม่เกิน 2 สมัย สำหรับรัฐสภา จะประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกสภาผู้แทนระดับภูมิภาค ซึ่งการปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นจะมีสภาประชาชนระดับท้องถิ่น

          ประเทศอินโดนีเซียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 33 จังหวัด โดยเป็นเขตปกครองสถานะพิเศษ 5 จังหวัด คือ จาการ์ตา อาเจะห์ ยอกยาการ์ตา ปาปัว และปาปัวตะวันตก ซึ่งแต่ละจังหวัดจะมีเมืองหลวงหรือเมืองหลักอยู่ด้วย

เศรษฐกิจและทรัพยากรที่สำคัญ

          ในอดีตเศรษฐกิจของอินโดนีเซียพึ่งพาการส่งออกน้ำมันและก๊าซธรรมชาติเป็นหลัก แต่หลังเกิดวิกฤติการณ์น้ำมันในตลาดโลก อินโดนีเซียจึงหันมาพัฒนาอุตสาหกรรมอื่นๆ ได้แก่ การกลั่นน้ำมัน การต่อเรือ ประกอบรถยนต์ และการผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

          นอกจากนี้ อินโดนีเซียยังอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติไม่ว่าจะเป็นป่าไม้ แร่ธาตุต่างๆ เช่น น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน ดีบุก และเหล็ก รวมทั้งมีภูมิประเทศที่เอื้อต่อการทำประมงจับสัตว์น้ำและทำเกษตรกรรม โดยปลูพืชแบบขั้นบันได พืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ยาสูบ ปาล์มน้ำมัน ยางพารา กาแฟ โกโก้ และเครื่องเทศ

ประวัติ

          *ในอดีตอินโดนีเซียเป็นแหล่งเครื่องเทศที่สำคัญ จึงเป็นที่สนใจของชาวตะวันตก และตกเป็นอาณานิคมของประเทศเนเธอร์แลนด์นานกว่า 300 ปี

          *พ.ศ.2485 ซึ่งเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นได้ยึดครองอินโดนีเซียและขับไล่เนเธอร์แลนด์ออกไปได้สำเร็จ

          *17 สิงหาคม พ.ศ.2488 อินโดนีเซียถือโอกาสประกาศเอกราชเพราะญี่ปุ่นแพ้สงคราม โดยมี ซูการ์โน เป็นประธานาธิบดีคนแรก แต่เนเธอร์แลนด์ไม่ยอมรับและพยายามกลับเข้ายึดครองอินโดนีเซียอีก ทำให้เกิดการสู้รบกันอย่างรุนแรง

          *พ.ศ.2489 ทั้งสองฝ่ายลงนามเพื่อยุติความขัดแย้งใน ข้อตกลงลิงกัดยาติ (Linggadjati Agreement) แต่ภายหลังเนเธอร์แลนด์ละเมิดข้อตกลงโดยนำทหารเข้าโจมตีอินโดนีเซียอีก

          *ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ.2492 อินโดนีเซียจึงได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ เนื่องจากสหประชาชาติกดดัน แต่เนเธอร์แลนด์ก็ไม่คืนดินแดนอิเรียนจายาตะวันตกให้ จนในที่สุดประชาชนในดินแดนนั้นได้ลงประชามติขอเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซียต่อสหประชาชาติจึงสามารถรวมกันได้สมบูรณ์ใน พ.ศ.2506

สถานที่ท่องเที่ยว

วัดน้ำพุศักดิ์สิทธิ์  (Pura Tirta Empul)

  ในวัดจะมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ซึ่งผุดพรายน้ำขึ้นมา ชาวบาหลีล้วนเคารพบูชาวัดนี้ด้วยเชื่อว่ากำเนิดมา จากพระอินทร์ จึงมีชาวบ้านนิยมมาอาบน้ำ เก็บน้ำไปดื่มกิน เพราะเชื่อว่าน้ำจากบ่อศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้สามารถรักษาโรค ต่างๆ ขับไล่สิ่งเลวร้ายและจะเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตเมื่อได้อาบหรือดื่มกิน ตรงบริเวณทางออกของวัดแห่งนี้คือ ตลาดปราบเซียน ซึ่งท่านจะได้ใช้ความสามารถในการต่อรองเลือกซื้อสินค้าพื้นเมืองในราคาถูกได้อย่างสนุกสนานและอย่าแปลกใจ ที่แม่ค้าตลาดนี้สามารถพูดภาษาไทยได้

อูลูวาตู

    วัดอูรูวาตู (Pura Uluwatu) มีลักษณะเด่นในเรื่องของความสวยงาม เพราะตั้งอยู่ริมหน้าผามหาสมุทรอินเดีย เป็นสถานที่มีคนนิยมมาชมพระอาทิตย์ตกดิน ไม่ไกลจากสนามบินเท่าไรนักเป็นสถานที่ที่มีวิวทิวทัศน์สวยงามมาก วิหารแห่งนี้ได้มีการสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 10 ประตูผ่าซีก หรือ จันดี เบินตาร์ ของวัดนี้ไม่ธรรมดาตรงที่ด้านข้างสลักเป็นลักษณะของปีก ส่วนทางเข้าสู่ลานวัดชั้นที่สอง ประจำยามโดยรูปปั้นพระคเนศเศียรช้างที่ผู้คนนับถือว่าเป็นเทพผู้ปัดเป่า อุปสรรค สถานชั้นในสุดอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ เจโรอัน นั้นได้เฉพาะผู้ที่จะสวดบูชาเพื่อเทพแห่งท้องทะเล และนอกจากนี้เราจะได้พบกับฝูงลิงจำนวนมาก ซึ่งอาศัยอยู่ภายในวัดแห่งนี้

 การแต่งกาย

เกบาย่า (Kebaya) เป็นชุดประจำชาติของประเทศอินโดนีเซียสำหรับผู้หญิง มีลักษณะเป็นเสื้อแขนยาว ผ่าหน้า กลัดกระดุม ตัวเสื้อจะมีสีสันสดใส ปักฉลุเป็นลายลูกไม้ ส่วนผ้าถุงที่ใช้จะเป็นผ้าถุงแบบบาติก ส่วนการแต่งกายของผู้ชายมักจะสวมใส่เสื้อแบบบาติกและนุ่งกางเกงขายาวหรือเตลุก

เบสคาพ (Teluk Beskap) ซึ่งเป็นการแต่งกายแบบผสมผสานระหว่างเสื้อคลุมสั้นแบบชวาและโสร่ง และนุ่งโสร่งเมื่ออยู่บ้านหรือประกอบพิธีละหมาดที่มัสยิด